« het kan nu niet lang meer duren | Main | douchekop zevert »

18 maart 2005

kind, wat heb jij een mooie kut

De afgelopen weken kwam een paar keer de vraag bovendrijven: waarom wordt er niet ook een Nederlandse Bad Sex Award uitgereikt, een prijs voor de slechtste sex-scène?
Het zou inderdaad tijd worden.
Nederlandse schrijvers kunnen er namelijk helemaal niks van, in bed. Sex in Nederlandse romans komt neer op vrijen met Ronald McDonald: je aarzelt de hele tijd tussen hysterisch giechelen of snel een hete douche nemen om de vettigheid van je af te spoelen.
Zelfs de grootmeester van het Nederlandse neuken, Jan Wolkers, komt niet verder meer dan een amechtig (nu al een legendarische zin): 'Kind, wat heb jij een mooie kut.' Stel je even voor dat iemand het tegen je zegt.
Maar niet alleen bejaarde schrijvers als Wolkers hebben last van literaire potentieproblemen of een droge schoot: ook jongere schrijvers hebben er last van. Hier een citaat uit een stuk dat ik een paar jaar geleden schreef voor de Groene Amsterdammer: 'We waren al wereldkampioen pijltjesgooien, het Nederlandse koppel stijldansen (Latijns/Amerikaans) heeft de buitenlandse concurrentie alle hoeken van de vloer laten zien, en dit jaar worden we vast en zeker ook wereldkampioen 'Slechtste literaire sex-scène van het jaar schrijven'. Uit de roman Meestal vergaat de wereld om 9.00 uur, komt deze grote kanshebber:
'Branco komt nu met een ander ondeugend voorstel. "Zul-len we anders standje 69 doen?" Ik ken inmiddels 44-en, maar 69-en is mij tot op heden onbekend. Daar gaat mijn glansrijke rol van ervaren minnares. Branco neemt de leiding: "Draai je om." Ik zit omgekeerd op zijn buik, een beetje als Dik Trom op de ezel. "Schuif verder door, nog iets verder. Daar ja. Buig je voorover." Ik voel hem aan me likken. Beffen, befte, gebeft. Van mij wordt hetzelfde verwacht. Ik word misselijk. Ik zie de camera, ik ruik aarsgeuren. Ik geef een korte lik aan zijn eikel als aan een ijsje waarvan je de smaak niet kent. Dan sta ik op, ren naakt naar de wc en haal nog net de pot om de maaltijd en de ellende van vanavond eruit te gooien.'
O, jummie! Kat in het bakkie. Sinds Jan Cremer's smeulende alinea's over de flipstand hebben we niet meer zo'n kanshebber gehad. Christie Hofmeester heet ze, ze volgt haar opleiding aan de school voor journalistiek, en wie durft er nu nog beweren dat die opleiding niets waard is? Je leert er keurig de vervoeging van het werkwoord 'beffen', je krijgt alle ins and outs van de literaire vergelijking (bijvoorbeeld dat je heel anders likt aan een ijsje waarvan je de smaak niet kent dan aan een ijsje waarvan je al wéét dat het naar mokka met harde stukjes smaakt), je doet tentamen Aarsgeuren (Diverse) en je leest Nederlandse klassiekers als Dik Trom en de Ezel.
Het enige dat misschien roet in het eten gooit, straks in de finale, is de verwarring over het begrip 'beffen'. Ik zie het triomfantelijke smoel van het Franse jurylid al voor me, als hij opstaat: 'Non en nog eens non, messieurs, alleen een vrouw kan gebeven worden, bij mannen is dit onmogelijk. Lisez-vous, het staat hier overduidelijk. Madame wordt gebeft, par monsieur, en zij denkt: "Van mij wordt hetzelfde verwacht." Een man kan hoog springen en laag springen, gebeven worden is er voor hem niet bij. Jamais!'

Kan het nog slechter? Vast wel.
Kanshebbers mailen naar slechtesex@jaeggi.nl

jaeggi om 18 maart 2005 09:45

Post a comment




Remember Me?