« tenen als prijskomkommers | Main | het kan nu niet lang meer duren »

14 maart 2005

vrouwen komen misschien niet van Venus, maar zeker niet van de aarde

Er zijn diverse goede redenen om je vrouw trouw te blijven, maar de beste is toch wel dat de vrouw met wie je vreemd gaat meteen de telefoon pakt zodra jij het overspelige bed hebt verlaten.
‘En?’
‘Nou, hij is net klaar. Staat hiernaast te hannesen met zijn schoenen. Hij probeert zo stil mogelijk te doen, om mij niet wakker te maken.’
‘De lafaard.’
‘Ach, dat doen ze toch allemaal. Hij sluipt nu door de gang… En dat is de voordeur. Hèhè. Dat is ook weer achter de rug. Ik hoor nu zijn auto starten. Dus hij zal over een halfuurtje wel bij je zijn.’
‘Hoe ging het?’
‘De seks bedoel je?’
‘Nee, daarvoor.’
‘O. Nou, eigenlijk precies zoals je al voorspeld had. Eerst deed hij een beetje moeilijk, zo van ik zit helemaal niet op jou te wachten, maar toen ik om een vuurtje vroeg en zijn hand vastpakte en diep in zijn ogen keek was hij snel verkocht.’
‘Shit zeg. Zo snel?’
‘Ja, sorry schat. Ik had ook niet gedacht dat het zo makkelijk zou gaan. Hij zag er zo beschaafd uit, met dat pak en die stropdas. En hij heeft leuk haar. En en aardige lach. Maar waar had ik het nou over?’
‘Hij gaf je een vuurtje.’
‘O ja! Nou, krap twee uur later lag hij bovenop me.’
‘Jullie hebben toch wel een condoom gebruikt?’
‘Natuurlijk, wat denk je. Maar ik moest hem van me afduwen voor hij bereid was ze om te doen. Hallo? Ben je daar nog? Schat, zit je nou te janken? Niet doen hoor, voor zo’n klootzak.’
‘Ik jank niet.’
‘Goed zo. Het is maar een vent, moet je denken. Het zit in hun genen. Ze denken met hun ballen.’
‘Dat weet ik wel, maar… Ik had zo gehoopt… Bij hem…’
‘Schat, ik weet precies wat je bedoelt. Hoe vaak ik niet thuis op de bak naast de telefoon heb zitten wachten. Deze is anders, deze houdt echt van me. Dat kennen we toch allemaal? Maar laat je nou niet kennen, veeg die snotneus af en zorg dat hij niks merkt als hij straks thuiskomt.’
‘Nee… Nee… Je hebt gelijk. Ik moet sterk zijn…’
‘Dus wat ga je nou doen straks?’
‘Eerst ga ik hem helemaal uitwonen. Zodra hij binnenkomt bespring ik hem.’
‘Precies. Dat vinden ze vreselijk. Raken ze totaal van in de war.’
‘Ik geloof dat ik zijn auto al hoor.’
‘Dan heeft hij hard gereden. Zeker last van wroeging.’
‘Ik ga je ophangen.’
‘Is goed schat. Veel sterkte. Je bent toch niet boos op me?’
‘Nee, hoe kom je daar bij? Dit hadden we toch afgesproken met zijn allen?’
‘Dan is het goed. Als je andere meiden niet meer kunt vertrouwen, wie dan wel? Doe-doeg.’
‘Doe-hoeg.’

Heb ik bewijzen voor deze complottheorie? Nee, behalve het opmerkelijke feit dat je eigen vrouw áltijd seks wil als jij thuiskomt van een nachtelijke escapade (zelfs als er niks is gebeurt en je alleen maar in gedachten overspelig bent geweest wil ze je ineens bespringen – terwijl jij nog met een andere vrouw in je hoofd zit). En het kan geen toeval zijn dat vrouwen in de schuldige weken na je overspel ineens zo aardig zijn. Ze ruimt zonder morren de onderbroeken en sokken op die jij op de grond laat vallen. Ze verblikt of verbloost niet als jij het laaste wc-papiertje gebruikt hebt en geen nieuwe rol op de houder hebt gedaan. Ze wil zelfs bepaalde dingen in bed die ze vroeger nooit wilde, en waarvan jij zeker weet dat ze ze echt niet voor haar plezier doet. Jullie verhouding zou waarlijk ideaal zijn als je je niet de hele tijd zo verdomd schuldig voelde. En omdat al die liefde zwaar op je drukt vertel je het dan maar, op een avond.
Eén ding moet je ze nageven: ze weten de verbazing en de boosheid goed te spelen, als je nagaat dat ze het allang wisten. Ze zetten het hysterische verdriet nog eens lekker vet aan en voor je het weet heb je in paniek beloofd om de rest van jullie leven de vuilniszakken buiten te zetten en nooit maar dan ook nooit meer je rugbyteam mee naar huis te nemen na een wedstrijd.
Als ze maar bij je blijft.

jaeggi om 14 maart 2005 11:39

Post a comment




Remember Me?